Bugün işyerinde konusu açıldı ve karabasanlardan konuştuk. Konuştuk denemez, konuştum. Açıkçası inanmam öyle saçma şeylere. Milletin dikkat çekmek için falan anlattığını bile düşünürüm. Ya da bir çeşit psikolojik bozukluktur ne bileyim. Anlatırlar yok gece geldi karanlıkta boğazımı sıktı, üzerime oturdu vb... Yine aynı şeyler anlatıldı ve ben dayanamadım başladım alay etmeye. Hatta dediler konuşursan gece gelirmiş. Abarttım, tüm gün konuştum, tüm arkadaşlarıma anlattım yetmedi buraya yazıyorum. Gelsin bir de biz görelim kimmiş.
Karabasan denince açıkçası aklıma gelen ilk şey kar yağdığında gelen karanlık bir tip. Milleti korkutuyor ama öldürmüyor. O da tuhaf ya. Ölmeyeceksem birazcık korkunun da zararı yok zaten. Sırf o yüzden eğlence parklarında tehlikeli görünen aletlere bineriz ya. Neyse bu karabasan abimiz böyle karlarda ayak izi bırakarak geliyor milletin odasına giriyor, çizmelerini çıkarıyor falan. Kardan geldi ya... Çizmesiz olmaz. Evde soba varsa önce biraz onun yanında takılıyor henüz soğumamışken. Ne de olsa gece millet yatınca gelen bir manyak. Bu kadar anlatan adam ne biliyor bu elemanın üşümediğini? Belki ben haklıyımdır, önce sobanın yanında duruyordur. Olamaz mı yani :D Kaloriferin yanına yatıp sırtını, ayağını falan dayamalar. Hepsini yaptık biz, o da yapabilir. İşte aklıma gelenler bunlar. Ve alternatif basan versiyonları ürettim kafamda. Zaten korktukları için konuşmasalarda gözleri yaşarana kadar arkadaşlarımı bunlarla güldürdüm istemeyerek. Sadece aklımdan geçenleri söyledim yani.
Kumabasan. Bu eleman plajda takılıyor ve denize girenlerin gözüne çamur topları atıyor, suya kafalarını bastırıyor. Böyle pislik bir şey.
Çimebasan. Çimlere basmanın yasak olduğu yerlerde çimlere basan ruh hastası da bu.
Bokabasan. Bunu açıklamıyorum, gayet açık.
Zilebasan. Bu geceleri millet uyuduktan sonra zile basıp kaçıyor. En kötülerinden birisi .
Parabasan. Buda çok zengin. Son model arabalarla, kızlarla takılıyor.
Mekanbasan. Bu kendini memati, polat falan sanan tiplerden. Mekan basıp racon falan kesiyor.
Tanaka-san. Bu da japon bir abimiz.
Ve benim favorim. Havabasan. Artistin önde gideni. Sürekli hava atıyor.
İşte böyle bu hikaye de. Şu yazdıklarım çalışırken geçirdiğim 15-20 dakikayı ifade ediyor. Oldukça eğlenceli yani :D
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder